Op instagram kun je me ook volgen:
jjt_mini_inspiration

Blijf van mijn kind af, hij is van mij

Is dat niet de gedachte die bij alle ouders door het hoofd schiet zodra je zojuist geboren kind in je armen hebt liggen en dat daar alle familieleden om de hoek van de kamer staan om hem fijn te kunnen knuffelen en kusjes te geven?

Bij ons was het niet anders, natuurlijk mag iedereen onze knapperd komen bewonderen, maar om nu gelijk te doen alsof hij van hen is, nee, daar hadden we geen trek in.

Een heel medisch traject ging vooraf om uiteindelijk ons kereltje te verwelkomen. Sporten ging op een laag pitje en tegelijkertijd ‘spoot’ ik met de hormonen de kilo’s eraan.

Voor de daadwerkelijk succesvolle bevruchting was het al + 12 en bij 32 weken en + 30 ben ik ver weggebleven van de weegschaal. Wat doet het er ook toe….dat kereltje dat is het belangrijkste toch?

Dus we vonden op voorhand al dat we wel recht hadden op een paar dagen samen met ons kereltje zodra hij werd geboren.

Waarom? Omdat we graag wilden dat de borstvoeding goed zou slagen, omdat we niet wilden dat iedereen hem al meer gekroeld zou hebben dan wij zelf, immers was de kans groot dat ik een keizersnede zou krijgen (wat natuurlijk ook gebeurde). Tsja, dan ben je gewoon iets minder mobiel en ben je eigenlijk de eerste dagen volop bezig om de borstvoeding/melkfabriek aan te zwengelen en heb je bovendien echt geen zin in mensen naast je bed.

Wat voor ons een heel logisch besluit was, dat was in de ogen van onze familie niet…we waren maar vreemd, veel te beschermend, moeilijk, lastig, is toch leuk als wij gelijk aan je bed staan, bij je broer en schoonzus is dat allemaal niet zo….die doen niet zo moeilijk. Allemaal dit soort reacties. We waren continue bezig met uitleggen en verdedigen terwijl dit de normaalste zaak van de wereld is en eigenlijk heel gezond als je dit doet. We kregen wel steunbetuiging van de zusters in het ziekenhuis.

MOEILIJK?

Waarom luisterden ze niet eens goed: wij zijn niet beschermend, wij willen gewoon even rustig samen genieten van onze knul, zeker na het hele voortraject en daarna als we er allebei florissant uit zien (ja we heten niet allemaal Kate Middleton) zijn jullie van harte welkom….dat heet na 2.5 dag en bovendien zeggen we dit ruim van tevoren (namelijk 2 maanden vooraf) dus dan kunnen jullie ook nog aan het idee wennen dat niet jullie maar wij op de eerste foto samen met onze knul staan. Zo vaak zie ik eerst foto’s van opa en oma voorbij komen op facebook…..en dan een week later pas met papa en mama….nou bij ons niet hoor 😉 Wij hebben die knul op de wereld gezet en wij zijn er trots op dat wij op de eerste foto die wordt gepost op Facebook gewoon zelf staan en op het moment dat wij willen. Niet anders.

Inmiddels precies 2 jaar verder staan we nog steeds achter deze keuze…maar de familie vind het nog steeds vreemd, maar zo gek is dat toch niet? En je voelt nog steeds dat we een soort onbewuste stempel of image hebben gekregen.

Ik ben een trotse moeder (ja,ja, wie niet ;-)) van 38 jaar en ik vind het leuk om de do and don’ts als moeder met je te delen.

Ook zal ik mijn tips and tricks geven, mbt zwanger worden, uitzet aanschaffen, wat koop je wel en wat niet, en hoe blijf je de leukste moeder voor je kind.

Blijf jij mij volgen!?

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *